“Zullen we de Provincie dan maar opheffen?”

Er vindt een verschuiving van de macht plaats van Provincie naar MRDH. Van ‘oude economie’ naar ‘nieuwe economie’. En die strijd die voelen wij. De toekomst ligt bij economische regio’s zoals die van Rotterdam en Den Haag. Vandaar dat onze voormalige Stadsregio is uitgegroeid tot de MRDH, het bestuursorgaan van de Metropoolregio Rotterdam-Den Haag. Maar de Provincie wil nog laten zien wie het voor het zeggen heeft. Bijvoorbeeld bij het plaatsen van windmolens. Die moeten en zullen er dus komen. Of we dat nu willen of niet…

Zonnepanelen passen volgens de Provincie niet bij de aard van het landschap. Windmolens wel dan?

Zo’n 20 windmolens heeft de Provincie gepland in de Zuidlandse polder, aangrenzend aan natuurgebied de Beningerwaard. Wie krijgt zo’n combinatie verzonnen? Gemeenten hebben alternatieve plannen ingediend, maar daar wordt niet naar geluisterd. Anderen pleiten voor zonnepanelen in de polder, maar volgens de Provincie passen die niet bij de aard van ons landschap. Windmolens wel dan? Onvoorstelbaar, maar de Provincie wil graag voorschrijven wat goed voor ‘de burger’ is.

Vandaar dat de vraag “Zullen we de Provincie dan maar opheffen?” op verschillende plaatsen te horen is. Van journalist tot bestuurder. En dat is niet vreemd, want de ene overheid vertrouwt de andere niet meer. Niemand weet meer wat de Provincie toevoegt, behalve dan onzorgvuldig handelen met burgemeesters en windmolens. Het Provinciebestuur zou eens kennis moeten nemen van de inhoud van het boek van Cees de Bruin “over vertrouwen”. Volgens De Bruin zijn de ingrediënten van een fatsoenlijke samenleving: vertrouwen, verbondenheid met historie en cultuur; fysieke nabijheid en elkaar kennen en elkaar een beetje helpen. Daar waar ons College dat toepast in betrokkenheid, transparantie en met hart voor de regio, doet het Provinciebestuur het tegenovergestelde met een typische hautaine oude bestuurdershouding. Funest voor de samenwerking dus. Nee, het gaat niet goed met de Provincie. De Provincie lijkt veel op ‘oude economie’. Het piept en het kraakt. Dit moet doorbroken worden, want natuurlijk zijn we vóór duurzame energie, maar de kunst is om dat zodanig te laten samengaan dat ook het karakter van onze Zuidlandse polder bewaard blijft.